Fala uderzeniowa to jedna z najskuteczniejszych metod fizykoterapeutycznych, dająca szybki efekt terapeutyczny.

Co to jest Terapia Falą Uderzeniową?

Fala uderzeniowa jest akustyczną falą przenoszącą energie w bolące miejsca. Dzięki dostarczonej energii następują procesy leczenia i regeneracji ścięgien i tkanek miękkich. Posiadamy najnowocześniejszy z dostępnych na rynku aparat do zwalczania przewlekłego bólu związanego z układem mięśniowo-szkieletowym.

Skuteczność terapii

Skuteczna, nieinwazyjna metoda leczenia przewlekłych stanów zapalnych i bólowych układu mięśniowo-szkieletowego. Wykazuje niezwykle wysoką skuteczność u pacjentów, którzy wcześniej byli bezskutecznie leczeni metodami zachowawczymi. Efekt terapeutyczny uzyskuje się już po kilku zabiegach.

Wskazania:

  • ból ścięgna Achillesa,
  • ostrogi piętowe,
  • zapalenie powięzi podeszwowej,
  • zespół wierzchołka rzepki,
  • zespół brzegu kości piszczelowej,
  • ból przyczepu ścięgna podkolanowego,
  • zapalenie pasma biodrowo-piszczelowego (kolano biegacza),
  • ból w okolicy pachwiny,
  • zapalenie kaletki ścięgna Achillesa,
  • zapalenia i zwapnienia ścięgien stawu barkowego,
  • zmrożony bark,
  • zapalenie stożka rotatorów,
  • przerwanie pierścienia rotatorów,
  • zapalenie kaletki podbarkowej,
  • zwapnienia odkładające się w ścięgnach,
  • zapalenie nadkłykcia kości promieniowej - "łokieć tenisisty",
  • ból dłoniowej strony nadgarstka,
  • nadmierne napięcie mięśniowe,
  • wyrośla kostne małych stawów ręki,
  • entezopatie (zwapnienia),
  • kolano skoczka,
  • napięcia mięśniowe.
Terapia Falą uderzeniową SWT - Shock Wave Therapy z Ekspert Zdrowia w Szczecin

Jak przebiega terapia falą uderzeniową

Fala uderzeniowa w Szczecinie
  • Zlokalizowanie bolących miejsc poprzez dotyk;
  • Nałożenie żelu sprzęgającego;
  • Rozpoczęcie terapii;
  • Pojedyncza sesja terapeutyczna zajmuje około 10 minut;
  • Poprawa sprawności następuje po 3-5 zabiegach przeprowadzanych z przerwami od 4 do 7 dni.

Zalety terapii falą uderzeniową

  • Szybka ulga w bólu;
  • Przywracanie sprawności ruchowej;
  • Zabieg bez potrzeby znieczulenia;
  • Metoda nieinwazyjna;
  • Krótki czas terapii, tylko 3-5 zabiegów;
  • Brak efektów ubocznych.
Fala uderzeniowa na łokieć tenisisty:

Oddziałuje na tkankę: Zmienioną patologicznie okolicę przyczepu ścięgien mięśni prostowników nadgarstka i palców przyczepiających się do nadkłykcia bocznego kości ramiennej.

  • Stymuluje tkankę zapalonego ścięgna do regeneracji;
  • Zmniejsza dolegliwości bólowe;
  • Powoduje prawidłowe ułożenie komórek blizny zgodnie z przebiegiem ścięgna co zapobiega odnawianiu się dolegliwości przy powrocie pacjenta do normalnego funkcjonowania;
  • Rozbija zwapnienia.
Fala uderzeniowa na łokieć golfisty:

Oddziałuje na tkankę: Zmienioną patologicznie okolicę przyczepu ścięgien mięśni zginaczy nadgarstka i palców przyczepiających się do nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej.

  • Stymuluje tkankę zapalonego ścięgna do regeneracji;
  • Zmniejsza dolegliwości bólowe;
  • Powoduje prawidłowe ułożenie komórek blizny zgodnie z przebiegiem ścięgna co zapobiega odnawianiu się dolegliwości przy powrocie pacjenta do normalnego funkcjonowania;
  • Rozbija zwapnienia.
Fala uderzeniowa na przykurcz Dupuytrena oddziałuje na tkankę:
  • Postępującego zwłóknienia rozcięgna dłoniowego;
  • Przykurcz stawów śródręczno-paliczkowych i międzypaliczkowych;
  • Włókniste pasma ścięgna ograniczające funkcję ręki.

Wpływ fali uderzeniowej na przykurcz Dupuytrena:

  • Zwiększa ruchomość stawów śródręczno-paliczkowych i międzypaliczkowych;
  • Rozbija przykurcz i stymuluje do prawidłowej regeneracji rozcięgno dłoniowe.
Fala uderzeniowa na ostrogę piętową oddziałuje na:
  • Dolegliwości bólowe w okolicy kości piętowej pojawiające się podczas obciążania chorej stopy;
  • Zmniejsza stan zapalny okostnej kości piętowej hamując dalszy rozrost ostrogi;
  • Zapalenie rozcięgna podeszwowego.

Wpływ fali uderzeniowej na ostrogę piętową:

  • Rozbicie patologiczne powstałych zwapnień struktury ostrogi piętowej;
  • Zmniejszenie dolegliwości bólowych;
  • Zmniejszenie stanu zapalnego powięzi podeszwowej.
Fala uderzeniowa w schorzeniach urologicznych
  • Zespół przewlekłego bólu miednicy przy przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego (IPPS);
  • Choroba Peyroniego (PP).

Zespół przewlekłego bólu miednicy przy przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego IPPS. Przewlekłe niebakteryjne zapalenie stercza (przewlekły zespół bólowy miednicy z angielskiego chronic pelvic pain syndrome – CPPS) – charakteryzuje się długotrwałymi i nawracającymi objawami pochodzącymi z dolnego odcinka dróg moczowych. Objawy te mogą pojawić się w każdym wieku lecz największa grupa to mężczyźni w wieku 25 – 45 lat.

Objawy:

  • Ból o zmiennym natężeniu w podbrzuszu, mosznie, jądrach, kroczu i udach,
  • Wyraźna bolesność uciskowa prostaty podczas badania per rectum
  • Częstomocz dzienny i nocny,
  • Trudności w oddawaniu moczu,
  • Pieczenie podczas mikcji,
  • Parcia naglące,
  • Może wystąpić krwiomocz,
  • Ból w trakcie wytrysku,
  • Wytrysk przedwczesny,
  • Obecność krwi w spermie,
  • Zmniejszenie ilości lub brak spermy
  • Zaburzenia erekcji i potencji.

Leczenie:

Najskuteczniejszą metodą leczenia jest fala uderzeniowa. Efekt terapeutyczny odczuwalny jest już po pierwszym zabiegu.

Choroba Peyroniego (PP)

Stwardnienie ciał jamistych prącia, stwardnienie plastyczne prącia. Objawia się bolesnością podczas wzwodu, obecnością płytki lub stwardnienia, skrzywieniem członka. W jej przebiegu dochodzi do powstawania włóknistych zgrubień (blaszek, płytek) w obrębie błony białawej (osłonki) ciał jamistych prącia. Zmiany te powodują skrzywienie, zniekształcenie prącia oraz upośledzają w różnym stopniu jego czynność erekcji (wzwodu).

Choroba dotyczy przede wszystkim mężczyzn w tzw. średnim wieku – ponad 60% chorych to mężczyźni w wieku 40 – 60 lat. Przyczynami choroby mogą być: uraz narządów płciowych, zwłaszcza u osób z wrodzonym zaburzonym gojeniem się ran, uogólnione schorzenie tkanki łącznej, choroby tętnic oraz mechanizmy autoimmunoagresyjne, wielokrotne mikrourazy (pęknięć) błony białawej prącia, związanych z aktywnością płciową. Blaszki formują się na górnej (grzbietowej) lub/i dolnej (brzusznej) powierzchni prącia, początkowo przybierając postać ograniczonego stanu zapalnego, a następnie tworząc twarde bliznowate zgrubienia.

Objawy:

  • obecność płytki lub stwardnienia,
  • ból podczas wzwodu,
  • skrzywienie lub skrócenie prącia w stanie wzwodu,
  • zaburzenia wzwodu.

Obecność jednej lub kilku płytek oraz wystąpienie zmian włóknistych i bliznowatych powoduje trudności podczas stosunków oraz doprowadzić może do zaburzeń życia płciowego.